Klikzink
Wie een woning verhuurt, krijgt op een bepaald moment te maken met het conformiteitsattest: het document waarmee de gemeente of het gewest bevestigt dat de woning aan de minimale kwaliteitsnormen voldoet. De vraag wat dat kost, krijgt geen vast antwoord, en dat is geen ontwijking maar de realiteit: de rekening bestaat uit verschillende posten, en de grootste daarvan hangt niet af van een tarief maar van de staat van het dak.
Een conformiteitsattest bestaat in principe uit twee delen. Er is een administratieve vergoeding die de gemeente of de bevoegde dienst aanrekent voor de aanvraag en het onderzoek, en die vergoeding staat op de website van de gemeente of van het gewest waar de woning ligt. Omdat elke gemeente en elk gewest die vergoeding zelf vaststelt en ze regelmatig aanpast, heeft het geen zin om hier een bedrag te noemen: dat is binnen een jaar achterhaald. Zoek het actuele tarief op bij de dienst huisvesting van uw gemeente, of bij de bevoegde gewestelijke instantie als de gemeente de bevoegdheid heeft doorgeschoven.
Daarnaast is er de kost van het onderzoek zelf, meestal uitgevoerd door een technisch controleur die de gemeente aanstelt of erkent. Die kost verschilt naargelang de gemeente het onderzoek gratis aanbiedt, forfaitair aanrekent, of laat uitvoeren door een controleur die de eigenaar zelf betaalt. Ook hier geldt: informeer bij de gemeente vóór u een controleur inschakelt, want een aanvraag bij de verkeerde instantie kost tijd en soms een tweede vergoeding.
De derde en meestal grootste post is niet de procedure, maar het herstel. Een conformiteitsattest wordt pas afgegeven als de woning voldoet, en een dak dat lekt, waarvan de bedekking loszit of dat vocht doorlaat in de leefruimtes, telt mee in die beoordeling. De kosten van een dakherstel of -vervanging overtreffen de administratieve vergoeding meestal met een ruime marge, en dat is de post waarop een eigenaar het meeste kan besparen door vooraf goed te kiezen.
De kwaliteitsnormen voor huurwoningen gaan over veiligheid, gezondheid en bewoonbaarheid, en een dak dat zijn functie niet vervult, raakt al snel meerdere van die normen tegelijk. Vocht dat via het dak binnendringt, leidt tot schimmel in slaapkamers, tot aangetaste isolatie, en in het slechtste geval tot elektrische installaties die niet meer veilig zijn omdat leidingen vochtig worden. Een controleur die zo'n gebrek vaststelt, noteert dat als een tekort, en de eigenaar krijgt een termijn om het te herstellen voor het attest wordt uitgereikt.
In de praktijk zien wij dat eigenaars die een dak laten herstellen met het conformiteitsattest in het achterhoofd, vaak de goedkoopste oplossing kiezen om de controle te doorstaan, en een paar jaar later opnieuw moeten investeren omdat het probleem terugkomt. Een reparatie die het lek stopt maar de onderliggende oorzaak niet aanpakt, is geen besparing maar uitstel. Wie op dat moment toch al stelling neemt op het dak, overweegt best meteen een bedekking die niet binnen tien jaar terugkomt, zoals de stalen felsbanen die wij leveren: die gaan traditioneel decennia mee zonder dat er iets aan te herstellen valt, wat het aantal keren dat u met een controleur te maken krijgt, tot een minimum beperkt.
De keuze die het meeste scheelt, is dus niet de keuze van de goedkoopste aannemer voor de kleinste ingreep, maar de keuze om het dak in één keer goed te maken wanneer u er toch aan moet. Een felsdak dat correct is aangebracht, met een fatsoenlijke aansluiting op de nok en de dakranden, geeft geen aanleiding tot een nieuw gebrek bij de volgende controle, en dat controle-moment komt er sowieso: bij een nieuwe huurder, bij een klacht, of bij een steekproef van de gemeente.
De controle zelf verloopt in de drie gewesten volgens een gelijkaardig stramien, al verschillen de instanties en de exacte procedure. Een controleur bezoekt de woning, loopt de kwaliteitsnormen langs aan de hand van een vaste lijst, en noteert gebreken met een score naar ernst. Kleine gebreken leiden meestal tot een opmerking zonder gevolg, grotere gebreken tot een termijn voor herstel, en zware gebreken -- waaronder een dak dat structureel water doorlaat -- kunnen de woning ongeschikt of onbewoonbaar verklaren. Die laatste kwalificatie heeft gevolgen die veel verder gaan dan de kost van het attest: de woning mag dan niet meer verhuurd worden tot het gebrek is weggewerkt, wat voor de eigenaar een inkomstenverlies betekent naast de herstelkosten.
Dat is de reden waarom wij eigenaars aanraden om niet te wachten tot de controleur langskomt, maar het dak vooraf te laten beoordelen door een aannemer, zeker bij een woning die al enkele decennia oud is. Een aannemer die het dak kent, ziet vaak in een kwartier of er reden tot zorg is, en die inschatting is gratis of goedkoop vergeleken met de kosten van een woning die tijdelijk niet verhuurbaar is.
De procedure en de vergoeding zelf verschillen wel tussen de gewesten, net zoals bij de eerdere renovatie of nieuwbouw het geval is, zoals wij uitleggen bij [het conformiteitsattest bij een dakrenovatie](/belgie/conformiteitsattest/dakrenovatie). In het Vlaamse Gewest loopt de aanvraag via de gemeente en gebeurt de technische controle door een erkende controleur volgens de Vlaamse Wooncode; in het Waalse Gewest via de gemeente op basis van het Waalse woninghuurdecreet; in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest via de gemeente op basis van de Brusselse Huisvestingscode. De vergoedingen die deze instanties aanrekenen, verschillen navenant, en staan telkens op de eigen website van gemeente of gewest.
Wilt u weten wat het conformiteitsattest voor uw huurwoning kost, begin dan bij de dienst huisvesting van uw gemeente: die kent het actuele tarief voor de aanvraag en weet wie de technische controle uitvoert. Laat vervolgens het dak vooraf beoordelen als het ouder is dan een tiental jaar of als er al eens een lek is geweest, want dat is de post die de rekening het vaakst onverwacht doet oplopen. Overweegt u bij die gelegenheid een nieuwe dakbedekking, dan geven wij u met plezier een indicatie van de kosten en de levertijd voor een felsdak op maat van uw woning, geleverd vanuit Ede.